نمىشود ، حال آن‌كه ميان مخالفين ، خلافى در اين نيست كه نصب امام در حال اختيار بر امّت واجب است . « 1 » علاوهء بر اين ، چيزهايى كه امام به آن‌ها قيام مىفرمايد ؛ مانند جهاد ، توليت امراء و قضات ، قسمت اموال غنيمت و استيفاى حدود و قصاصات ، تماما از امور دينىاند كه ترك هيچ‌يك از آن‌ها جايز نيست و اگر نصب او براى مصالح امور دنيوى باشد ، هيچ يك از اين‌ها واجب نمىشدند ، لذا به اين دليل قول شبهه‌كننده باطل گرديد . [ شبهه سى و چهارم : لطف جايگزين لطف ] 36 صبيحة بدان شبههء سى و چهارم مخالفين ، دربارهء آن جان جهان و امام عالميان ، اين است كه شما اماميّه مىگوييد : اصل وجود امام ، لطف و تصرّف او در امور ، لطفى ديگر است و چرا نشايد خداوند ، لطف ديگرى را قائم مقام امام بگرداند كه از آن لطف ديگر همان آثارى حاصل شود كه بر وجود امام و نصب او مترتّب است . بنابراين وجود امام غايبى كه شما اماميّه مىگوييد ، ثابت نخواهد شد . [ جواب شبهه ] جواب شبهه ، بنابر تقرير شيخ الطائفه - عطّر اللّه مرقده الشّريف - اين است كه اگر چنين باشد كه خصم مىگويد ؛ اوّلا : نصب امام در هيچ حالى واجب نمىشود ، بلكه اين از قبيل تخيير ميان نصب امام و لطف ديگر مىشود ، چنان‌كه در واجبات تخييريّه گفته مىشود ، حال آن‌كه ما يقين داريم به اين‌كه نصب امام تنها به وجوب عينى واجب است و اين ، از قبيل واجب تخييرى نيست . پس فساد اين قول هم ، واضح گرديد . ثانيا : بر قايل آن نقض مىشود به اين‌كه اگر كافر ، تحصيل معرفت نكند ، بايد خداى تعالى چيزى را براى او قائم مقام معرفت گرداند ، بنابراين در هيچ حالى معرفة اللّه بر

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 172 .